galeria sztuki w sankt petersburgu

Strony w kategorii „Muzea w Petersburgu”. Poniżej wyświetlono 14 spośród wszystkich 14 stron tej kategorii. W mieście Keszthely, w muzeum Pałacu Festetics, w Muzeum Pałacu Helikon znajduje się ekspozycja ówczesnych powozów, sani konnych, a wystawa myślistwa przedstawia trofea z 5 kontynentów. Inspirującą wystawę kluczowego artysty sztuki op-art, sztuk kinetycznych i międzynarodowych abstrakcyjnych sztuk geometrycznych XX wieku, Victora INSTYTUT POLSKI W SANKT PETERSBURGU 5 Sowietskaja 12, 191036 Sankt Petersburg tel. (+7 812) 336 31 63 tel./fax (+7 812) 336 31 53 spb@instytutpolski.org Ermitaż –muzeum w Sankt Petersburgu. Pałac w galerię sztuki przemieniła cesarzowa Katarzyna II. W 1852 roku Mikołaj I udostępnił zbiory publiczności. Mieści się w pięciu pałacach nad brzegiem Newy. Samo muzeum jest przepiękne. Mieści w sobie wiele dzieł sztuki nie tylko rosyjskiej. Sobór Zmartwychwstania Pańskiego, Cerkiew na Krwi (ros. храм Воскресения Христова, Храм Спаса на Крови) – sobór wzniesiony w Sankt Petersburgu nad Kanałem Gribojedowa . Budowla została wzniesiona na miejscu, gdzie w 1881 został śmiertelnie ranny w wyniku zamachu car Aleksander II i stąd właśnie nonton film 365 days season 2 sub indo lk21. TrudnośćAutorERMITAŻ★★★SłowoOkreślenieTrudnośćAutorHELport z Muzeum Rybołówstwa★★★ATMAw niej muzeum K. Szymanowsdego★★★LUWRfr. muzeum sztuki★★★NEWArzeka w Petersburgu★★★OKAZpodziwiany w muzeum★★★JAŁTAport na Krymie z muzeum Czechowa★★★PAŁACZimowy w Petersburgu★★★mariola1958PRADOmadryckie muzeum, założone w 1819 przez Ferdynanda VII★★★TOWERlondyński zamek muzeum★★★AURORAokręt-muzeum w Sankt Petersburgu★★★WERSALsłynne francuskie muzeum★★★GABLOTYszafki w muzeum★★★KARTUZYmiasto z Muzeum Kaszubskim★★★EKSPONATpodziwiany w muzeum★★PANORAMA... Racławicka, muzeum★★★EKSPONATYpodziwiane w muzeum★★NAGŁOWICEmiejscowość z muzeum M. Reja★★★NIEDZIELAkrwawa w Petersburgu★★★★★dzejdiRUDOWŁOSAobraz Kotsisa - Muzeum Sztuki w Łodzi★★★★★irbispGLIPTOTEKAmonachijska – muzeum sztuki starożytnej★★★★GorolLUWRmuzeum sztuki w Paryżu★★★ATMAmuzeum Szymanowskiego w Katmandu★★★erwu46?śpiew jednogłosowy "Narodowe Muzeum Włókiennictwa w Kuala Lumpur" autor: Przemek P, Niniejszą ilustrację udostępniamy na licencji Można jej używać za darmo, pod warunkiem zamieszczenia linku do niniejszej strony. This illustration is hereby shared on the license. You can use this image for free, but you must include a link to this page. Muzeum d’Orsay Jedno z najpopularniejszych muzeów w Paryżu. W jego zbiorach znajdują się przede wszystkim zabytki sztuki francuskiej z lat 1828 – 1918. Mieści się przy 62, rue de Lille, Tel. +33 (0)1 40 49 48 14 Centre Georges Pompidou Znajduje się tu muzeum sztuki współczesnej i główna biblioteka publiczna stolicy Francji. Musée de Cluny W Narodowym Muzeum Wieków Średnich zebrano zbiory sztuki i rzemiosła artystycznego, począwszy od późnoantycznej sztuki Galów aż do późnego średniowiecza. Muzeum mieści się w pałacu opatów Cluny. Muzeum Montparnasse W Muzeum Montparnasse znajdują się zbiory komuny artystycznej z tego sławnego wzgórza. Museum National d’Histoire Naturelle W Narodowym Muzeum Historii Naturalnej można podziwiać wiele interesujących zjawisk i organizmów, począwszy od najmniejszych z nich, które wymagały blisko 900-krotnego powiększenia, aż po giganty (np. słonie morskie, morsy, etc.). Znajdują się tu przedstawiciele rozmaitych gatunków zamieszkujących różne środowiska. Dość licznie reprezentowani są mieszkańcy mórz i ziemi. Wyjątkowo ciekawie prezentuje się Sala ginących i wymarłych gatunków, w której ukazano bezpośrednie skutki działalności człowieka na przyrodę. Chodzi głównie o wymieranie fauny i flory, nadmierną eksploatację złóż, zanieczyszczenie środowiska. Musee Marmottan – Monet Muzeum powstało dzięki historykowi sztuki Paulowi Marmottan i madame Donop de Monchy. To właśnie oni podarowali znaczną część dzisiejszej kolekcji. W jej skład wchodzą prace impresjonistów, dzieła sztuki renesansowej oraz z epoki napoleońskiej. Obecnie zbiory muzeum powiększyły się o meble w stylu Konsulatu i Cesarstwa. Jednym z ciekawszych mebli jest stół Luciena Bonaparte wykonany z brązu ze złoceniami Thomire’a. Równie interesująco prezentuje się lichtarz ze 101 elementami marmurowymi. W omawianym muzeum znajduje się największa na świecie kolekcja dzieł Claude’a Moneta. Wśród nich znajduje się spora ilość obrazów zainspirowanych ogrodem Giverny. Musee National des Arts Asiatiques – Guimet Fundatorem i założycielem tego muzeum był ogromny miłośnik sztuki i kultury azjatyckiej, Emile’a Guimet. W poszczególnych salach można znaleźć twarz boga Naga, posąg Visnu Nataraja (króla tańca) czy też monumentalne figury Buddy. Wyjątkowo prezentuje się też sztuka chińska, zwłaszcza dzwony z dynastii Czou i porcelana z epoki Ming. Musee Rodin Ten niewielki pałacyk został przekształcony na Muzeum Auguste Rodin’a. Jego najlepsze prace wystawiane są w tutejszych salach. Dzięki temu zwiedzający mogą zobaczyć Katedrę, Pocałunek czy Wiek Brązu. Większość rzeźb wykonano w marmurze, a jedynie część w brązie. W muzeum zgromadzono też nieliczne prace innych rzeźbiarzy. Wystarczy wspomnieć o Fali Camille Claudel. Cite des Sciences et de l’Industrie Muzeum Nauki i Przemysłu stara się propagować wszystko to, co wiąże się z nauką i wiedzą. Nic więc dziwnego, że główną rolę odgrywają takie elementy, jak woda, wegetacja i światło. Jednak zwiedzających najbardziej ciekawią takie zagadnienia, jak symulator jazdy, nietykalny resor czy ciężar własnego ciała na innej planecie. Musee National d’Art Moderne To jedno z najważniejszych na świecie muzeów poświęconych współczesnej sztuce. Znajduje się tu ok. 50 tys. eksponatów, które znakomicie oddają przemiany jakie zaszły w tej dziedzinie kultury. Zwiedzający mogą podziwiać najwybitniejsze dzieła architektoniczne, malarskie i rzeźbiarskie. Oprócz tego w muzeum znajduje się sporo rysunków i szkiców. Na szczególną uwagę zasługują wystawy czasowe, które zmieniają się zgodnie z obowiązującymi akurat tendencjami. Można więc podziwiać różnorodne instalacje video, wyrażanie siebie poprzez sztuki plastyczne czy rysunek. Wizytę w muzeum warto zakończyć wyprawą na VI piętro budynku. Rozpościera się stąd niezapomniany widok na cały Paryż. W oddali zarysowuje się bazylika Sacre Coeur i wzgórze Montmartre. Ciągliński Jan / Ционглинский Ян Францевич (1858–1912/1913), malarz, grafik, pedagog przez 27 lat związany z się 20 lutego 1858 r. w Warszawie. Pochodził z wielodzietnej rodziny szlacheckiej wyznania rzymskokatolickiego. Był synem Franciszka (ok. 1822–1892), prawnika zatrudnionego przy Senacie Rządzącym Królestwa Polskiego, i Emilii z Żulińskich (ok. 1838–1865), siostry Romana Żulińskiego (zm. 1864), straconego na stokach Cytadeli Warszawskiej dyrektora wydziału ekspedytury Rządu Narodowego w powstaniu styczniowym 1863/1864 r. Miał sześciu braci, w tym starszego Adama (1860–1933), neurologa i fizjoterapeutę, lekarza Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, oraz młodszego Mieczysława Tadeusza (1864–1925), inż. komunikacji, który był wykonawcą jego testamentu. Od 1867 r. rodzeństwo wychowywała macocha Antonia z Próchników (zm. 1912), z którą ojciec miał jeszcze trzech synów, w tym Józefa (1869–1944), drukarza, autora wydanej w 1937 r. monografii malarza, i cztery córki. Wykształcenie ogólne zdobył Ciągliński w warszawskim III Gimnazjum. W latach 1877–1878 studiował w Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona (1831–1901) i Aleksandra Kamińskiego (1823–1886). Jednocześnie od jesieni 1876 r. do 28 grudnia 1878 r. studiował na Wydz. Medycznym, a później Fizyczno-Matematycznym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Porzucił studia, wyjechał do Petersburga i w lutym 1879 r. wstąpił do Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych (ASP) jako wolny słuchacz w klasie kompozycji z natury; w sierpniu tegoż roku został pełnoprawnym studentem. Uczył się u Wasilija P. Wereszczagina (1835–1909), Carla B. Weniga (1830–1908), Bogdana P. Willewaldego (1819–1903), Piotra M. Szamszyna (1811–1895) i Pawła P. Czistiakowa (1832–1919). Podczas studiów otrzymał nagrody: w 1880 r. dwa małe srebrne medale (za rysunek i za szkic z natury), w 1881 r. dwa duże srebrne medale (za szkic malarski z natury i za rysunek z natury), w listopadzie 1884 r. mały złoty medal za obraz Przypowieść o bogaczu i Łazarzu. W listopadzie 1885 r. za obraz Sadzawka Owcza (albo Sadzawka Siloe) otrzymał tytuł profesjonalnego malarza I st. W 1886 r. wysłał obraz programowy na wystawę konkursową w warszawskiej galerii „Zachęta” i zdobył drugą ukończeniu ASP osiadł w rosyjskiej stolicy przy prosp. Litiejnym [Литейный пр.] 55 (obecnie nr 59), gdzie mieszkał i pracował przez kolejnych 27 lat (w 1889 r. zajmował dwa pokoje na ostatnim piętrze, a pod koniec 1903 r. już pięć pokoi). W 1886 r. otrzymał posadę profesora w Szkole Rysunku Cesarskiego Towarzystwa Wspierania Sztuk [Рисовальная школа Императорского Общества поощрения художеств] i pracował tam aż do śmierci. Jako wykładowca odznaczony został orderami św. Stanisława II kl. i św. Anny II latach 80. XIX w. zafascynowało go malarstwo impresjonistyczne, stał się jednym z pierwszych impresjonistów w Petersburgu. Oprócz pracy w plenerze wykonywał też portrety. Dzieła z tego okresu cechują barwne akcenty i wysublimowany koloryt, dominujący nad rysunkiem: Portret I. Ginzburga (1885), Portret N. Lewestama (1886), Portret N. Samokisza (1886). Prace podpisywał po polsku albo sygnował monogramem z łacińskich liter „JC”.Jeszcze w okresie akademickim poznał Erazma Piltza (1851–1929), kierującego wydawanym w Petersburgu polskim tygodnikiem „Kraj” – w 1885 r. wykonał jego portret, a w 1887 r. portret jego żony Heleny z Rymowiczów (1865–1940). Pod koniec maja 1899 r., w rok jubileuszowy setnej rocznicy urodzin Aleksandra S. Puszkina (1799–1837), kiedy redakcja „Kraju” zorganizowała bankiet w modnej petersburskiej restauracji „Miedwied’” [Медведь], wygłosił mowę, poświęconą znaczeniu Puszkina i jego poezji dla końca lat 80. XIX w. regularnie podróżował, przywożąc z wojaży mnóstwo szkiców (Krym – wielokrotnie od 1887 r.; Włochy – w latach:1890, 1894, 1900, 1903 i 1907; Kaukaz – 1891 i 1892 r.; Hiszpania – w latach: 1897, 1899, 1902 i 1908; Turcja – 1893 r.; Maroko – 1898 r.; Palestyna – 1901 r.; Finlandia — 1902 i 1904 r.; Europa Środkowa – w latach: 1904, 1906 i 1908; Grecja – 1905 r.; Indie – 1907 r.; Sahara – 1909 r.; wyspy na Adriatyku – 1910 r.; Tunezja – 1911 r.). Setki etiud pejzażowych, wykonanych w manierze impresjonistycznej, stały się trzonem jego spuścizny malarskiej. Po powrocie z podróży pokazywał swoje prace uczniom i prezentował je na rozmaitych 1894 r. został inicjatorem i organizatorem niezależnych od Cesarskiej ASP wystaw Refusés („Odrzuconych”), urządzanych corocznie w Petersburgu jako wyraz protestu przeciwko skostniałemu nauczaniu akademickiemu oraz historyzującej grupie tzw. pieriedwiżników [Передвижники], w ciągu kolejnych pięciu lat w różnych kamienicach przy prosp. Newskim [Невский пр.] – w 1894 i 1896 r. pod nr. 27/18, w 1895 i 1897 r. – pod nr. 26, a w 1898 r. – pod nr. 54. Do udziału w wystawach zapraszał również artystów polskich: w 1898 r. na V Wystawie „Odrzuconych” Wojciech Kossak (1856–1942) i Julian Fałat (1853–1929) prezentowali cztery duże szkice wstępne do panoramy Przejście Napoleona przez Berezynę w grudniu 1812 roku (Kossak wykonał postaci ludzi i zwierząt, Fałat – pejzaż).W 1894 r. niedługo malował w Paryżu w pracowni Jean-Josepha Benjamina-Constanta (1845–1902), w kolejnym roku krótko uczył się w studiu malarskim Ilji Je. Riepina (1844–1930) w petersburskiej pracowni księżnej Marii K. Tieniszewej (1858–1928).W malarstwie portretowym z lat 1890–1900 coraz częściej porzucał skomplikowaną charakterystykę psychologiczną, tworząc etiudy portretowe: Dzień (1893), Portret A. Benoit (1896), Ociemniała (1899–1910), Róża herbaciana (1905). W tymże okresie oprócz pejzaży i portretów malował kompozycje o charakterze symbolicznym: Smutek (Maria Potocka w Bachczysaraju) (1895), Miłość (1897–1898) oraz dekoracyjne panneau Natchnienie (1896) i Wiosna (1897). Od jesieni 1896 r. do 1897 r. pracował nad stworzeniem panneau Taniec symboliczny dookoła posągu Wenery z Milos, mającym ozdobić Teatr Miejski w Jałcie (gmach nie zachował się).Na początku 1897 r. Ciągliński był członkiem komisji technicznej do spraw remontu i modernizacji wnętrz kościoła św. Katarzyny przełomie lat 1898 i 1899 aktywnie uczestniczył w zakładaniu towarzystwa Świat Sztuki [Мир искусства], a także w organizowanej przez Siergieja P. Diagilewa (1782–1929) w muzeum Centralnej Uczelni Rysunku Technicznego [Центральноe училищe технического рисования] barona Aleksandra L. von Stieglitza (1814–1884) „Wystawie artystów rosyjskich i fińskich” (1898) i w pierwszej międzynarodowej wystawie obrazów pod egidą ilustrowanego miesięcznika „Świat Sztuki”. W 1903 r. po rozpadzie redakcji tego pisma przeszedł wraz z innymi jej członkami do Związku Artystów Rosyjskich [Союз русских художников], z którym w latach 1903–1910 wystawiał. W styczniu 1910 r. wystąpił z rozpadającego się Związku i w 1911 i 1912 r. prezentował swoje prace z reaktywowanym od października 1910 r. towarzystwem Świat 1902 r. był profesorem nadzwyczajnym sztuk w klasach kompozycji z natury i etiudowej w Wyższej Szkole Artystycznej przy Związku Artystów Rosyjskich. Od 1906 r. był tam zatrudniony jako profesor akademicki, od 1911 r. jako profesor zwyczajny. Wśród wykładowców uznawano go za nowatora, ponieważ wnosił świeży powiew do akademickiego systemu studiów. Od pierwszych lat XX w. zaczął przyjmować uczniów również w swoim mieszkaniu przy prosp. Litiejnym „w trzecim podwórzu, po kuchennych schodach, pod samym dachem”. Jego prywatna szkoła malarstwa wyewoluowała w jedną z pracowni, modnych wśród petersburskiej młodzieży twórczej, poszukującej nietradycyjnych dróg w sztuce. Podczas zajęć z uczniami lubił grać na fortepianie – uważał, że muzyka sprzyja odbiorowi najsubtelniejszych odcieni kolorów. W różnych latach jego uczniami byli artyści Srebrnego Wieku i mistrzowie awangardy: malarz, ilustrator i scenograf Iwan Ja. Bilibin (1876–1942), poetka i malarka Jelena G. Guro (1877–1913), malarz, grafik i scenograf Jewgienij Je. Lanceray (1875–1946), malarz Michał W. Le Dentu (1891–1917), malarz i teoretyk sztuki Woldemar Matwiejs (Władimir Makarow, 1877–1914), malarz, muzyk i teoretyk sztuki Michaił W. Matiuszyn (1861–1934), malarz, grafik i scenograf Władimir Je. Tatlin (1885–1953), malarz, poeta i teoretyk sztuki Paweł N. Fiłonow (1883–1941) oraz malarz Leonid T. Czupiatow (1890–1941).Na przełomie XIX i XX wieku odczuł wpływ secesji. W jego pracach z tego okresu widać temperament twórczy, manifestowany w odważnej i szerokiej manierze rysunku z wyrazistym w formie pociągnięciem pędzla i neutralnym, jakby pospiesznie naszkicowanym znawcą i miłośnikiem muzyki, co znalazło odbicie w licznych portretach wybitnych współczesnych mu kompozytorów, muzyków i śpiewaków: Piotra I. Czajkowskiego (1840–1893) (1894), Adelajdy Bolskiej (1863–1930) (pierwsza dekada XX w.), baronessy Marii W. Stackelbergowej (1860–1932), żony dyrektora Orkiestry Nadwornej, barona Konstantina K. Stackelberga (1848–1925) – Biała gama (1906), Iwana W. Jerszowa (1867–1943) (1908), Siergieja W. Rachmaninowa (1873–1943) (1908), Leopolda Godowskiego (1870–1938) (1908), Józefa Hofmanna (1876–1959) (1912); namalował też portret Antona G. Rubinsteina (ur. 1829) na łożu śmierci (listopad 1894). W swojej pracowni przy prosp. Litiejnym urządzał wieczory muzyczne, zapraszając na występy zarówno krajowych wirtuozów fortepianu, jak i zagranicznych: Ferruccio Busoniego (1866–1924), J. Hofmanna, Ignacego Jana Paderewskiego (1860–1941), S. Rachmaninowa i Józefa Śliwińskiego (1865–1930). Zachwycał się twórczością Fryderyka Chopina (1810–1849) i zawsze reagował na wszystko, co dotyczyło tego twórcy. W pierwszej dekadzie XX w. prosił dyrektora Ermitażu hr. Dmitrija I. Tołstoja (1860–1941) o wsparcie przez ASP projektu pomnika Chopina w Warszawie dłuta Wacława Szymanowskiego (1859–1930), który wygrał konkurs w 1909 r. (pomnik w Łazienkach odsłonięto dopiero w roku 1926). Do 1910 r. – setnej rocznicy urodzin Chopina – wykonał jego idealizowany portret i nazwał go Scherzo h-moll. Portret namalowany został specjalnie jako element oprawy koncertu jubileuszowego w sali Zgromadzenia Szlacheckiego w Petersburgu. Był „duszą” polskiego Petersburga. Udzielał się w Ognisku Polskim, wygłaszając tam odczyty ze swoich licznych podróży. Jego rosyjski roił się od całe życie wiązała go bliska przyjaźń z malarką Jekatieriną (Katarzyną) A. Wahter (1860–1941). Połączyła ich wspólna praca dydaktyczna w Szkole Rysunku Towarzystwa Zachęty Sztuk, udział w rozmaitych wystawach i miłość do muzyki. Wahter wprowadziła Ciąglińskiego do rodziny Aleksnadra I. i Marii Rubcowów, z którymi wychowywała się i mieszkała od dziecka pod adresem: Wyspa Wasilewska [Васильевский остров], ul. Kanariejecznaja [Канареечная ул.] 15 (kamienica się nie zachowała). Wahter była matką chrzestną ucznia Ciąglińskiego – malarza Aleksandra A. Rubcowa (1884–1949), którego powszechnie, a błędnie uważano za jego Ciąglińskiego prezentowano w Warszawie na wystawach Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych („Zachęta”, 1885–1903), w Salonie Krywulta (1900) i w salonie „Sztuki Współczesnej” we Lwowie (1894, srebrny medal) oraz na wystawach światowych w Chicago (1893, pawilon polski), San Francisco (1894, srebrny medal), Paryżu (1900, pawilon rosyjski), Rzymie (1900, pawilon rosyjski) i międzynarodowych – w Monachium (1890, 1895, 1897, 1898), Berlinie (1891, pawilon polski) i innych. Jeszcze za życia doczekał się dwu wystaw indywidualnych: w 1903 r. w Paryżu (w gmachu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych) i w 1909 r. w Rydze (w Miejskim Muzeum Sztuki).W marcu 1911 r. został wybrany na członka rzeczywistego Cesarskiej ASP. Przyznano mu pracownię i mieszkanie w budynku akademickim (zachodnie skrzydło mieszkalne) na Wyspie Wasiljewskiej przy 4. Linii [4-я линия В. О.] 3, dokąd przeniósł się wiosną następnego roku. W grudniu 1911 r. otrzymał rangę radcy dworu odpowiadającą tytułowi sierpniu 1912 r. podróżował do Turkmenistanu, odwiedził wówczas Aszchabad, Bucharę i Samarkandę. Była to jego ostatnia wyprawa, zaraz potem zapadł na poważną chorobę, która w rezultacie okazała się śmiertelna. Zmarł 24 grudnia 1912/6 stycznia 1913 r. w Petersburgu. Po mszy żałobnej w kościele św. Katarzyny, z udziałem nielicznych reprezentantów polskiej kolonii oraz licznego grona profesorów ASP, uczniów i studentów, którzy od budynku ASP nieśli trumnę na cmentarz, został pochowany w katolickiej części luterańskiego cmentarza Smoleńskiego; grób, na którym pierwotnie ustawiono biały krzyż z polskim napisem, nie zachował się. Jeden z autorów wspomnień tak charakteryzował Ciąglińskiego: „Był bardzo piękny, buńczuczną polską pięknością, bardziej rycerską, niż uduchowioną, a w porywczości jego ruchów była pewna osobista harmonia” („Dziennik Petersburski” 1913, nr 1127, s. 2). Jego uczniowie założyli samodzielną grupę, na czele której stanął L. T. Czupiatow, i aż do rewolucji lutowej 1917 r. spotykali się, żeby wspominać swojego nauczyciela. Wiosną 1917 r. w Piotrogrodzie powstało stowarzyszenie Pracownia imienia Jana Ciąglińskiego, które weszło w skład Związku Działaczy Sztuk. Stowarzyszenie zadeklarowało jako swój cel „swobodną pracę w sztuce”. Jego członkami byli O. W. Kiriejewa, Nina J. Kogan (1889–1942), M. S. Sawicz, K. P. Juszczenko i lutym 1914 r. dzięki staraniom młodszego brata artysty, Mieczysława, Nadieżdy Dobycziny i A. Rubcowa zorganizowano w siedzibie Biura Artystycznego Dobycziny przy nab. Mojki [наб. р. Мойки] 63 pośmiertną wystawę dzieł Ciąglińskiego, na której zaprezentowano 972 prace. Tuż przed tym wydarzeniem A. Rubcow wydał książkę Заветы Ционглинского [Przykazania Ciąglińskiego] (Сaнкт-Петербург 1913) zawierającą refleksje artysty o sztuce. Później odbyły się jeszcze cztery wystawy indywidualne: w Warszawie w gmachu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych (1935) i w Muzeum Narodowym (1936), we Lwowie w Lwowskiej Galerii Obrazów (1980) i w Sopocie w Państwowej Galerii Sztuki (2017, obrazy z kolekcji lwowskiej).Prace Ciąglińskiego znajdują się w zbiorach muzealnych w Rosji (Państwowe Muzeum Rosyjskie, Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, Państwowa Galeria Trietiakowska w Moskwie, Smoleńskie Muzeum Sztuk Pięknych i Rzemiosła), w Polsce (Muzeum Narodowe w Warszawie – tu w 1926 r. trafiła petersburska spuścizna artysty, w tym 503 obrazy, którą częściowo rozdysponowano pomiędzy 12 placówek muzealnych, Muzeum Narodowe w Krakowie – 201 obrazów) i na Ukrainie (Lwowska Galeria Sztuki, Charkowskie Muzeum Sztuk Pięknych), a także w zbiorach prywatnych. Niektórych prac nie udało się zlokalizować.(przekł. oryginalnego hasła Nikita Kuznetsov)Hasło po redakcji MCK, wersja oryginalna patrz: A. Dulewicz, Ciągliński Jan, w: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających. Malarze, rzeźbiarze, graficy, Warszawa 1971, t. 1, s. 347–348; St. Świerz-Zaleski, Ciągliński Jan, w: Polski słownik biograficzny, Kraków 1938, t. 4, s. 19; J. Ciągliński, Jan Ciągliński. Zasady, życie, puścizna, Warszawa, 1937; М. А. Гуренович, Педагогическая деятельность Яна Францевича Ционглинского, w: Научные труды (Институт им. Репина). Вопросы художественного образования, Сaнкт-Петербург 2015, t. 34, s. 115–126; taż, Петербуржский живописец с сердцем Шопена. К 150-летию со дня рождения Яна Ционглинского, „Наше Наследие” 2008, nr 2 (86), s. 136–143 i [dostęp: 5 IX 2017]; taż, Путешествия художника Я. Ф. Ционглинского на Восток, „Gazeta Petersburska” 2016, 19 lutego; taż, Ранний период творчества Я. Ф. Ционглинского, w: Научные труды (Институт им. И. Е. Репина). Проблемы развития отечественного искусства, Сaнкт-Петербург 2016, t. 36, s. 116–132; taż, Выставки «независимых» в Петербурге (1894—1898 годы), „Антикварное обозрение” 2010, nr 2 (maj), s. 16–25; M. Górenowicz, Akademickie prace Jana Ciąglińskiego (1858–1913), w: Sztuka Europy Wschodniej/ Искусство Восточной Европы, t. 4: Henryk Siemiradzki i akademizm/ Генрих Семирадский и академизм, Warszawa–Toruń 2016, s. 401–409; taż, Malarz i pedagog Jan Ciągliński w Petersburgu, w: Stan badań nad wielokulturowym dziedzictwem dawnej Rzeczypospolitej, red. W. Walczak i K. Łopatecki, Białystok 2010, t. 2, s. 347–364; taż, Jan Ciągliński (1858–1913), Warszawa 1936; А. А. Рубцов, Заветы Ционглинского, Сaнкт-Петербург 1913; Е. Ю. Турчинская, Ян Ционглинский и русская авангардная живопись начала XX века, w: Sztuka Europy Wschodniej/ Искусство Восточной Европы, t. 2: Polska–Rosja: sztuka i historia/ Польша-Россия: искусство и история, Warszawa–Toruń 2014, s. 13–20; Художественное curriculum vitae (23 апреля 1906 года), w: Посмертная выставка произведений Я. Ф. Ционглинского. Каталог с характеристикой, составленной Яремичем, Сaнкт-Петербург 1914, s. 10–12; Orientalizm w malarstwie, rysunku i grafice w Polsce w XIX i 1 połowie XX wieku. Katalog wystawy w Muzeum Narodowym w Warszawie, Warszawa 2008, s. 134–153; Polscy uczniowie Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu w XIX i na początku XX wieku. Katalog wystawy w Muzeum Narodowym w Warszawie, Warszawa 1989, s. 28, 82–84; Русский импрессионизм. Живопись из собрания Русского музея. Альбом-каталог. Сaнкт-Петербург 2000, s. 14–15, 21, 24, 27, 30, 378; А. Н. Бенуа, Мои воспоминания. B 5 книгах, Мocква 1990, t. 4, s. 101–105; Вл. Матвей, В мастерской Я. Ф. Ционглинского (Из воспоминаний ученика), „Солнце России” 1913, styczeń, nr 2 (152); „Dziennik Petersburski” 1913, nr 829, s. 3 (Profan, Jan Ciągliński (Wspomnienie pośmiertne)), nr 1127, s. 2 (Io., Pośmiertna wystawa obrazów Jana Ciąglińskiego); Российский государственный исторический архив (RGIA) w Sankt Petersburgu: F. 789, op. 10, spr. 6 (teczka osobowa). Jarosław Radel ARTYSTA TYGODNIA PRAGALERII – KATALOG W WERSJI PDF Urodzony w 1973 roku. Pochodzi z Olsztyna. Dyplom ukończenia studiów z wyróżnieniem otrzymał w 2003 roku w pracowni prof. Mariana Czapli oraz w pracowni malarstwa ściennego prof. Edwarda Tarkowskiego. Obecnie pracuje na Wydziale Architektury Wnętrz warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych na stanowisku adiunkta. W 2013 roku uzyskał stopień doktorski a w 2019 roku stopień doktora habilitowanego. W polu zainteresowań malarza znajduje się postać człowieka, zarówno w kontekście cielesnym jaki i psychologicznym. Jarosław Radel bada rolę jednostki w skomplikowanym układzie życia społecznego. Twórca poświęca swoją uwagę również naturze, malując niedopowiedziane przedstawienia pejzażowe, niekiedy przybierające abstrakcyjną formę. Czytaj więcej » NAJWAŻNIEJSZE WYSTAWY INDYWIDUALNE: 2014 r. – Galeria „Promocyjna” w Warszawie – „Malarstwo” 2016 r. – Galeria sztuki „Wystawa” w Warszawie – „Malarstwo” 2018 r. – Galeria sztuki w Centrum Dialogu J. N. Jeziorańskiego w Warszawie – „Malarstwo” 2018 r. – Galeria Sztuki „Stalowa” w Warszawie – „Malarstwo” 2019 r. – Galeria „Centrum Łowicka” w Warszawie – „Malarstwo – obrazy z lat 2016-2018” NAJWAŻNIEJSZE WYSTAWY ZBIOROWE: 2003 r. – Galeria „Studio” w Warszawie – dyplom. 2004 r. – Galeria Sztuki w Legnicy, nagroda pisma artystycznego Exit. 2005 r. – Galeria DAP w Warszawie – „Mistrz – Uczeń – Mistrz” – 100-lecie ASP. 2009 r. – Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego – Królikarnia w Warszawie – „Aktualny obraz”. 2009 r. – Muzeum Państwowej, Rosyjskiej Akademii Sztuk Pięknych w Sankt Petersburgu im. I. E. Riepina – „Aktualny obraz”. 2009 r. – Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu – „Aktualny obraz”. 2009 r. – Krajowa Konferencja Rysunku, Wrocław. 2015 r. – Galeria Sztuki „Promocyjna” w Warszawie – „Salon letni”. 2017 r. – Galeria Sztuki „Dom Chemika” w Puławach – „Emocja i namysł”. 2017 r. – Fundacja Galeria „Autonomia” w Warszawie – „Razem czy osobno”. 2017 r. – Galeria „Centrum Łowicka” w Warszawie – „Pracownia rysunku 64 wczoraj i jutro”. 2018 r. – Galeria Muzeum Karnataka Chitrakala Parishath, college of fine arts w Bangalore, Indie – „Types of spaces”. 2020 r. – Galeria „Aneks”, „Dom Chemika”, Puławy – „Styczna”. 2020 r. – Galeria Sztuki „Salon Akademii”, Warszawa – „Salon parametryczny+”. „Czerń, biel, monochromatyczna gama – malarstwo w którym głównym motywem i figurą dominującą jest postać ludzka poddawana ciągłej interpretacji. W szkicach, rysunkach, obrazach, najważniejszy jest człowiek i jego duchowość, człowiek i cielesność ze swoimi ograniczeniami, emocje jakie ze sobą niesie zderzenie sacrum i profanum. Poszukiwanie własnej formy, chęć eksperymentowania i wyrażania własnej ekspresji, również poprzez balansowanie na krawędzi rysunku i malarstwa służą osobistej definicji świata. Ostatnie cykle obrazów są próbą zmierzenia się z szeroko rozumianym pejzażem, nawiązują do natury, stają się pejzażami – przestrzenią wypełnioną powietrzem o różnych odcieniach szarości.” Jarosław Radel 1 Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 akryl, płótno, 120 x 100 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3000 zł 2 Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 akryl, płótno, 120 x 100 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3000 zł 3 Jarosław Radel Bez tytułu, 2016 akryl, płótno, 100 x 70 cm, sygn. na odwrocie Cena: 2700 zł 4 Jarosław Radel Bez tytułu, 2016 akryl, płótno, 100 x 70 cm, sygn. na odwrocie Cena: 2700 zł 5 Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 akryl, płótno, 120 x 100 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3000 zł 6 Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 akryl, płótno, 120 x 100 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3000 zł 7 Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 akryl, płótno, 160 x 130 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3800 zł 8 Jarosław Radel Bez tytułu, 2018 akryl, płótno, 110 x 130 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3500 zł 9 Jarosław Radel Bez tytułu, 2018 akryl, płótno, 130 x 160 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3800 zł 10 Jarosław Radel Bez tytułu, 2018 akryl, płótno, 100 x 100 cm, sygn. na odwrocie Cena: 2800 zł 11 Jarosław Radel Bez tytułu, 2018 akryl, płótno, 100 x 80 cm, sygn. na odwrocie 12 Jarosław Radel Bez tytułu, 2018 akryl, płótno, 100 x 150 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3700 zł 13 Jarosław Radel Bez tytułu, 2014 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Cena: 4000 zł 14 Jarosław Radel Bez tytułu, 2015 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Cena: 4300 zł 15 Jarosław Radel Bez tytułu, 2014 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Cena: 4000 zł 16 Jarosław Radel Bez tytułu, 2014 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Cena: 4000 zł 17 Jarosław Radel Bez tytułu, 2011 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 140 x 100 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3500 zł 18 Jarosław Radel Bez tytułu, 2016 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 140 x 100 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3500 zł 19 Jarosław Radel Bez tytułu, 2016 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 140 x 100 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3500 zł 20 Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 100 x 140 cm, sygn. na odwrocie Cena: 3500 zł 21 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu – dyptyk, 2018 akryl, płótno; 100 x 100 cm (wymiar każdej z prac); sygn. i dat. i opisany na odwrocie: JAREK RADEL „77/18” [lub „75/18”] / 100/100 / 2018 R. Cena: 4500 zł 22 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 50 x 65 cm, sygn. na odwrocie 23 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 50 x 65 cm, sygn. na odwrocie 24 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 50 x 65 cm, sygn. na odwrocie 25 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 akryl, płótno, 70 x 100 cm, sygn. na odwrocie 26 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 akryl, płótno, 70 x 100 cm, sygn. na odwrocie 27 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 akryl, płótno, 80 x 120 cm, sygn. na odwrocie 28 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 akryl, płótno, 50 x 65 cm, sygn. na odwrocie 29 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie 30 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2010 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie 31 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2009 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie 32 Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2009 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 akryl, płótno, 120 x 100 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 akryl, płótno, 120 x 100 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2016 akryl, płótno, 100 x 70 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2016 akryl, płótno, 100 x 70 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 akryl, płótno, 120 x 100 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 akryl, płótno, 120 x 100 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 akryl, płótno, 160 x 130 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2018 akryl, płótno, 110 x 130 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2018 akryl, płótno, 130 x 160 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2018 akryl, płótno, 100 x 100 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2018 akryl, płótno, 100 x 80 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2018 akryl, płótno, 100 x 150 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2014 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2015 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2014 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2014 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2011 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 140 x 100 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2016 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 140 x 100 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2016 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 140 x 100 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław Radel Bez tytułu, 2017 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 100 x 140 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu – dyptyk, 2018 akryl, płótno; 100 x 100 cm (wymiar każdej z prac); sygn. i dat. i opisany na odwrocie: JAREK RADEL „77/18” [lub „75/18”] / 100/100 / 2018 R. Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 50 x 65 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 50 x 65 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 50 x 65 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 akryl, płótno, 70 x 100 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 akryl, płótno, 70 x 100 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 akryl, płótno, 80 x 120 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 akryl, płótno, 50 x 65 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2020 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2010 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2009 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Warszawa CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI Carpe Artem Mikołaj Konopacki, właściciel marki Pragaleria Dom Aukcyjny potwierdza autentyczność sprzedanej pracy Jarosław RADEL (ur. 1973) Bez tytułu, 2009 technika mieszana (akryl, pastel), papier, płótno, 200 x 140 cm, sygn. na odwrocie Zgłoszenie chęci kupna W celu zgłoszenia chęci kupna należy wypełnić formularz. Prosimy o wpisaniu w pole "dodatkowe uwagi" informacji na temat preferowanego sposobu płatności (przelew, gotówka, karta, przelew) oraz sposobu odbioru prac (osobisty, przesyłka pocztowa, przesyłka kurierska) oraz ewentualnie czy są Państwo zainteresowani innymi pracami tego artysty. W przypadku pytań, prosimy o kontakt: telefon: 884798852 email: info@ Strona wykorzystuje pliki cookies niezbędne do prawidłowego działania. Zasady stosowania plików cookies w Polityce cookies Akceptuję Czytaj więcej Morean Arts CenterAUTO W Morean Arts Center w St. Petersburgu na Florydzie prezentowane są prace lokalnych, krajowych i międzynarodowych artystów. W przeszłości wystawiane były prace Jaspera Johnsa, Duncana McClellana, Allison Massari, Petera Maxa, Babs Reingold i Jun...Muzeum • Muzeum sztuki • Galeria sztuki • Zakupy

galeria sztuki w sankt petersburgu